Odpusty z okazji nadzwyczajnego Jubileuszu miłosierdzia - Parafia Błogosławionej Poznańskiej Piątki w Poznaniu

Przejdź do treści

Menu główne:

Odpusty z okazji nadzwyczajnego Jubileuszu miłosierdzia

ARCHIWUM/UKRYTE > ARCHIWUM - INNE
Poznań, dnia 5 listopada 2015 roku
N. 6604/I/2015
 
 
ODPUSTY Z OKAZJI
 
NADZWYCZAJNEGO JUBILEUSZU MIŁOSIERDZIA


Zgodnie z papieską bullą „Misericordiae vultus” zapowiadającą Nadzwyczajny Jubileusz Miłosierdzia oraz Listem Papieża Franciszka dotyczącym odpustu z okazji tegoż Jubileuszu, istnieje w Roku Miłosierdzia (od 8 grudnia 2015 roku do 20 listopada 2016 roku) dodatkowa możliwość zyskiwania odpustu zupełnego. Należy mieć na uwadze ogólne normy, które mówią, iż można go uzyskać jeden raz dziennie, zarówno dla siebie, jak i dla zmarłych, spełniając stałe (zwykłe) warunki w łączności z czynem (dziełem) obdarzonym odpustem.
 
I. Warunki stałe są następujące:
 
1. przystąpienie do sakramentu pokuty (trwanie w stanie łaski uświęcającej);
2. przyjęcie Komunii św.;
3. modlitwa według intencji Ojca Świętego;
4. wykluczenie przywiązania do wszelkiego grzechu nawet lekkiego.
II. Dla poszczególnych wiernych zostały wyznaczone następujące czyny obdarzone odpustem:
 
1.      Wszyscy wierni
mogą zyskać odpust zupełny odbywając pielgrzymkę do Drzwi Świętych otwartych w Bazylikach papieskich w Rzymie, w każdej Katedrze oraz kościołach wyznaczonych przez Biskupa Diecezjalnego. „Ważne jest, aby ten moment był połączony przede wszystkim z Sakramentem Pojednania i uczestnictwem we Mszy św. oraz refleksją nad miłosierdziem. Konieczne będzie, by tym celebracjom towarzyszyło wyznanie wiary i modlitwa za mnie – prosi Ojciec Święty – oraz w intencjach, które noszę w sercu dla dobra Kościoła i całego świata” (List).
W Archidiecezji Poznańskiej, oprócz Bazyliki Archikatedralnej, następujące świątynie otrzymują przywilej Drzwi Świętych:
-     bazyliki:
o   Gostyń – Święta Góra – Matki Bożej Świętogórskiej
o   Leszno – św. Mikołaja
o   Poznań – Matki Bożej Nieustającej Pomocy, św. Marii Magdaleny i św. Stanisława Biskupa
o   Szamotuły – Matki Bożej Pocieszenia i Świętego Stanisława Biskupa
 
-     sanktuaria Pańskie:
o   Biezdrowo – Świętego Krzyża
o   Poznań – Bożego Ciała
o   Poznań – Miłosierdzia Bożego
o   Poznań – Najświętszej Krwi Pana Jezusa
o   Poznań – Przemienienia Pańskiego
o   Poznań – Zwiastowania Pańskiego – Sanktuarium Świętości Życia
 
-     sanktuaria maryjne:
o   Borek Wlkp.– Matki Bożej Pocieszenia
o   Górka Duchowna – Matki Bożej Pocieszenia
o   Kolniczki – Narodzenia Najświętszej Maryi Panny
o   Lubasz – Narodzenia Najświętszej Maryi Panny, Królowej Rodzin
o   Osieczna – Matki Bożej Bolesnej
o   Poznań – Matki Bożej w Cudy Wielmożnej Pani Poznania
o   Poznań – Matki Bożej Różańcowej
o   Smolice – Matki Bożej Uzdrowienia Chorych
o   Tulce – Narodzenia Najświętszej Maryi Panny
o   Wieleń (Nadobrzański) – Matki Bożej Ucieczki Grzeszników
 
-     sanktuaria świętych i błogosławionych:
o   Kiekrz – św. Siostry Faustyny
o   Luboń – bł. Edmunda Bojanowskiego
o   Pniewy – św. Urszuli Ledóchowskiej
o   Poznań – św. Józefa Oblubieńca NMP
o   Poznań – bł. Sancji Szymkowiak

-     kościół wieczystej adoracji:
o   Pniewy – kościół pw. Świętego Ducha
 
-     kaplice całodziennej adoracji:
 
o   Buk – kościół pw. św. Stanisława Biskupa
o   Czarnków – kościół pw. św. Marii Magdaleny
o   Gostyń – kościół pw. św. Małgorzaty
o   Grodzisk Wlkp. – kościół pw. Najświętszego Imienia Jezus i Niepokalanego Poczęcia NMP
o   Kościan – kościół pw. NMP Wniebowziętej
o   Kórnik – kościół pw. Wszystkich Świętych
o   Międzychód – kościół pw. Niepokalanego Serca Maryi
o   Mosina – kościół pw. św. Mikołaja
o   Nowy Tomyśl – kościół pw. NMP Nieustającej Pomocy
o   Oborniki – kościół pw. NMP Wniebowziętej
o   Opalenica – kościół pw. św. Józefa
o   Poznań – kościół Ojców Dominikanów pw. Matki Bożej Różańcowej
o   Poznań – kościół Ojców Franciszkanów pw. św. Franciszka Serafickiego
o   Poznań – kościół pw. Świętego Krzyża
o   Poznań – kościół pw. Świętej Rodziny
o   Rawicz – kościół pw. Chrystusa Króla i Zwiastowania NMP
o   Swarzędz – kościół pw. Chrystusa Jedynego Zbawiciela
o   Śrem – kościół pw. Najświętszego Serca Jezusa
o   Środa Wlkp. – kościół pw. Wniebowzięcia NMP
o   Wolsztyn – kościół pw. NMP Niepokalanie Poczętej
o   Wolsztyn – kościół pw. św. Józefa
 
-     kościół pw. św. Ojca Pio z Pietrelciny w Poznaniu.
2. Osoby, które z różnych powodów nie będą mogły udać się do Świętych Drzwi, zwłaszcza chorzy, starsi i samotni
mogą zyskać odpust zupełny poprzez przyjęcie Komunii św. lub uczestniczenie we Mszy św. i w modlitwie wspólnotowej, również za pośrednictwem różnych środków przekazu. Zatem osoby, które nie będą miały okazji przyjąć Komunii św., mogą uzyskać odpust zupełny mając duszę wolną od przywiązania do jakiegokolwiek grzechu i budząc w sobie intencję spełnienia zwykłych warunków, gdy tylko będzie to możliwe.
 
3. Więźniowie
mogą zyskać odpust zupełny w kaplicach więziennych, „a kiedy będą przechodzili przez drzwi swojej celi, kierując myśli i modlitwę do Ojca, niech za każdym razem ten gest oznacza dla nich przejście przez Drzwi Święte” (List). Więźniowie, którzy nie będą mieli okazji przyjąć Komunii św., mogą uzyskać odpust zupełny mając duszę wolną od przywiązania do jakiegokolwiek grzechu i budząc w sobie intencję spełnienia zwykłych warunków, gdy tylko będzie to możliwe.
 
4. Każdy wierny,
który sam wykona jeden lub kilka uczynków miłosierdzia co do ciała i duszy także może zyskać odpust zupełny, spełniając równocześnie stałe warunki uzyskania odpustu. Koniecznie w tym przypadku trzeba jednak spełnić warunki stałe.

 
+ Stanisław Gądecki
Arcybiskup Metropolita Poznański
 
ks. prałat dr Ireneusz Dosz
Kanclerz Kurii



 
NOWE ŻYCIE W CHRYSTUSIE
 
List Pasterski Episkopatu Polski na Jubileusz 1050-lecia Chrztu Polski
 
 
Drodzy Siostry i Bracia!
 
W dzisiejszą uroczystość Jezusa Chrystusa, Króla Wszechświata docierają do nas słowa proroka Daniela o Synu Człowieczym, któremu „powierzono […] panowanie, chwałę i władzę królewską, a [któremu] służyły […] wszystkie narody, ludy i języki. Panowanie Jego jest wiecznym panowaniem, które nie przeminie, a Jego królestwo nie ulegnie zagładzie”. (Dn 7,14) Proroctwo to spełniło się w odniesieniu do osoby Chrystusa, który jest „Świadkiem Wiernym, Pierworodnym umarłych i Władcą królów ziemi” (Ap 1,5).
 
 

1.    Chrzest Polski
Chrystus – jako Początek i Koniec całych ludzkich dziejów – sprawił, że 1050 lat temu na polskiej ziemi został postawiony krzyż, przejmujący znak jego zwycięstwa nad grzechem i śmiercią.
 
W 966 roku Mieszko I przyjął chrzest jako człowiek wolny. Chociaż został on udzielony pojedynczej osobie, to przecież dał początek wspólnocie z innymi osobami ochrzczonymi. Myśląc o konsekwencjach chrztu Mieszka, możemy mówić o „narodzie ochrzczonych”, o „chrzcie narodu”, a więc również o Chrzcie Polski (por. Prymas Stefan Wyszyński, „Na Wielkanoc Roku Tysiąclecia Chrztu Polski”, Gniezno 1966).
 
          Książę Mieszko tym samym wprowadził swoich pobratymców w świat kultury łacińskiej i uczynił ich obywatelami wspólnoty ludów chrześcijańskich. Jego chrzcielnica stała się kolebką rodzącego się narodu, pozostając znakiem budującym jego tożsamość. Chrzest wprowadził nasz naród w nowy świat, który wyraża się przez nową kulturę, nowe instytucje, struktury i zapisy prawne. Doświadczenie wiary przełożyło się z mocą na postawy moralne, widoczne także w życiu gospodarczym, politycznym i kulturalnym. Społeczne konsekwencje Chrztu Polski pojawiły się później, poczynając od rodziny po naród, a nawet po wspólnotę narodów, jaką dzisiaj stanowi dla nas Europa.
 
 

2.    Jubileusz 1050-lecia Chrztu Polski
W Wigilię Paschalną 966 roku, kiedy władca Polan stanął przed chrzcielnicą, zaśpiewano ten wyjątkowy, starożytny hymn: „Weselcie się już, zastępy aniołów w niebie, weselcie się, słudzy Boga. Niechaj zabrzmią dzwony głoszące zbawienie, gdy Król tak wielki odnosi zwycięstwo. Raduj się ziemio, opromieniona tak niezmiernym blaskiem […], poczuj, że wolna jesteś od mroku, co świat okrywa!” („Exultet”).
 
I odtąd – każdego roku w Wigilię Paschalną – Kościół w Polsce śpiewa ten hymn tuż przed odnowieniem przyrzeczeń chrzcielnych; przepiękny hymn, przepełniony radością z dzieła zbawienia, skupiony na Chrystusie, który wyzwala nas ku miłości do Boga i ludzi.
 
W chwili chrztu świętego każdej i każdego z nas to zbawcze wydarzenie staje się przełomowym momentem naszej osobistej duchowej biografii. Chrzest święty jest fundamentem całego życia chrześcijańskiego i bramą do życia w Trójcy Świętej. Jest to nie tylko zanurzenie w poświęconej wodzie, ale prawdziwe zanurzenie w śmierci i zmartwychwstaniu Pana, w Jego zwycięstwie nad złem. To prawdziwe źródło życia wiecznego dla nas.
 
Pełne wiary spojrzenie na to przełomowe w dziejach naszego narodu wydarzenie sprawia, że przeżycie Jubileuszu 1050-lecia Chrztu Polski nie ogranicza się do rozważania zagadnień o charakterze społecznym, kulturowym czy narodowym. Są to z pewnością kwestie ważne, ale to przecież nie te pytania usłyszał Mieszko I, gdy stanął przy chrzcielnicy. Najpierw zapytano go o to, czy wyrzeka się szatana i jego próżnej chwały. Następnie, czy wierzy w Boga Ojca Wszechmogącego, w Jego Jedynego Syna – Jezusa Chrystusa, wcielonego, ukrzyżowanego i zmartwychwstałego, w Ducha Świętego, w święty, katolicki i apostolski Kościół, w społeczność świętych i w zmartwychwstanie ciała. Na wszystkie te pytania Mieszko odpowiedział: „Wierzę!”. To samo wyznanie wiary powtarzamy i my 1050 lat później.
 
 

3.    Millennium Chrztu Polski
Obchodzić Jubileusz Chrztu Polski to świadczyć własnym życiem o Chrystusie. Takie odważne świadectwo w niełatwych czasach PRL-u złożyli katolicy w 1966 roku, w czasie obchodów milenijnych. Pomogła w tym dziewięcioletnia Wielka Nowenna, czyli program duszpasterski opracowany przez Sługę Bożego Księdza Kardynała Stefana Wyszyńskiego. Jej główne hasło rozbrzmiewa po dziś dzień w naszych uszach: „Wierność Bogu, Krzyżowi, Ewangelii, Kościołowi i jego Pasterzom”.
 
Ogromna praca duchowa, towarzysząca Millennium Chrztu, zakończyła się uroczystościami na Jasnej Górze 3 maja 1966 roku. W tym dniu zawierzono Matce Bożej nasz naród na kolejne 1000 lat. Bez tamtego Millennium trudno sobie wyobrazić następne ćwierć wieku polskiej historii: pontyfikat św. Jana Pawła II, wielki ruch „Solidarność” oraz odzyskaną w 1989 roku wolność.
 
Po pięćdziesięciu latach pasterze Kościoła wraz ze zgromadzonymi wiernymi ponowią ten akt na Jasnej Górze 3 maja 2016 roku, zawierzając Polaków w Ojczyźnie i poza jej granicami naszej duchowej Matce i Królowej.
 
 

4.        Wyzwanie ekumeniczne
Chrzest jest wydarzeniem, którego nie da się zamknąć tylko w kontekście Kocioła katolickiego. Św. Paweł pisze, że „[…] w jednym Duchu wszyscy zostaliśmy ochrzczeni w jedno Ciało” (por. 1Kor 12,13), tworząc jeden, święty, powszechny i apostolski Kościół.
 
Dlatego chrzest czyni chrześcijan, niezależnie od istniejących między nimi podziałów, członkami jednego Ciała Chrystusowego. Tworzy jedność, która nie sprowadza się wyłącznie do obojętnej tolerancji i wzajemnej wiedzy o sobie, lecz spełnia się w wymianie duchowych darów.
 
Dziękujemy Bogu za przyjętą na początku 2000 r. przez Kościół Katolicki i Kościoły zrzeszone w Polskiej Radzie Ekumenicznej „Deklarację o wzajemnym uznaniu chrztu jako sakramentu jedności”. Jest ona bezprecedensowa w wymiarze Europy i świata, inspiruje do podejmowania następnych kroków zmierzających do zjednoczenia chrześcijan. Jedność Kościoła jest wolą Chrystusa. Mnożenie podziałów czy choćby obojętność wobec nich, jest ciężkim grzechem i antyświadectwem, które pomnaża zgorszenie. Polska przyjęła chrzest w czasie, gdy Kościół w dużej mierze był jeszcze niepodzielony na prawosławie (1054 rok) i kościoły protestanckie (1517 rok). Czy Jezus Chrystus nie wzywa nas do tego, byśmy chcieli nie tylko przeżyć, ale – w takiej mierze, w jakiej to jest możliwe – również przygotować wspólny obchód 1050-lecia tamtego wydarzenia? Czy możemy śpiewać Bogu radosne Te Deum za wydarzenie chrztu inaczej, niż w postawie głębokiego pojednania?
 
 

5.    Nadzwyczajny Jubileusz Miłosierdzia
 
 
Przeżywane przez nas uroczystości 1050. rocznicy Chrztu Polski łączą się w rozpoczynającym się roku liturgicznym z jeszcze jedną okolicznością. Jest nią Nadzwyczajny Jubileusz Miłosierdzia rozumiany jako objawienie się czynnej wiary, potwierdzonej na chrzcie świętym. „W tym Roku Świętym – pisze papież Franciszek –  będziemy mogli doświadczyć otwarcia serc na tych wszystkich, którzy żyją na najbardziej beznadziejnych peryferiach egzystencjalnych, które tak często świat stwarza w sposób dramatyczny. […] Otwórzmy nasze oczy, aby dostrzec biedę świata, rany tak wielu braci i sióstr pozbawionych godności. Poczujmy się sprowokowani, słysząc ich wołanie o pomoc. Niech nasze ręce ścisną ich ręce, przygarnijmy ich do siebie, aby poczuli ciepło naszej obecności, przyjaźni i braterstwa. Niech ich krzyk stanie się naszym, tak byśmy razem złamali barierę obojętności, która często króluje w sposób władczy, aby ukryć hipokryzję i egoizm”. (BullaMisericordiae vultus” 11.04.2015)
 
Ojciec Święty polecił, by Nadzwyczajny Jubileusz Miłosierdzia rozpoczął się 8 grudnia br., w uroczystość Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny, a zakończył 20 listopada 2016 roku w uroczystość Jezusa Chrystusa, Króla Wszechświata.
 
W tym czasie połączymy intencje Ojca Świętego z ogólnopolskim aktem przyjęcia królowania Chrystusa i poddania się pod Jego Boską władzę. Uczynimy to w podkrakowskich Łagiewnikach 19 listopada 2016 roku, w przeddzień uroczystości Jezusa Chrystusa, Króla Wszechświata.
 
 

Zakończenie
Czeka nas zatem rok liturgiczny pełen duchowych wyzwań. Niech będzie on dla każdej
i każdego z nas rokiem prawdziwie błogosławionym. Niech będzie czasem wdzięczności wobec Boga za wspaniałą, ponad tysiącletnią tradycję chrześcijańską naszego narodu; czasem odnowienia przymierza z miłosiernym Bogiem i poddania się powszechnemu panowaniu Chrystusa Króla Wszechświata. Niech stanie się okazją do pogłębienia synowskich więzi
z Bogarodzicą, Matką Kościoła i naszą Matką. Niech będzie czasem radosnej nadziei dla młodych, którzy podczas Światowych Dni Młodzieży w Krakowie spotkają się z Ojcem Świętym Franciszkiem.
 
 
           Na błogosławiony czas odnowy naszej tożsamości chrzcielnej w Roku Jubileuszowym wszystkim ochrzczonym i przygotowującym się do chrztu z serca błogosławimy.  

Podpisali: Pasterze Kościoła katolickiego w Polsce
obecni na 370. Zebraniu Plenarnym
Konferencji Episkopatu Polski w Warszawie
w dniu 6 października 2015 r.
 



KURIA METROPOLITALNA                                        Poznań, dnia 16 listopada 2015 roku
 
ul. Ostrów Tumski 2                                                              N. 6816/2015
 
61-109 Poznań
tel.  +48 61 851 28 00
fax: +48 61 851 28 14
kuria@archpoznan.pl
www.archpoznan.pl

Zarządzenie
           List Pasterski Episkopatu Polski na Jubileusz 1050-lecia Chrztu Polski należy odczytać we wszystkich kościołach i kaplicach należących do Archidiecezji Poznańskiej w niedzielę 22 listopada 2015 roku.
 
Biskup Grzegorz Balcerek
   Wikariusz Generalny
 
ks. Łukasz Kędzierski
Notariusz Kurii
Wróć do spisu treści | Wróć do menu głównego